X
تبلیغات
رایتل
شنبه 6 بهمن‌ماه سال 1386
ساز باران

 

 

وطنم بر تن از لمس زمان تاول خونین دارد

مرهمی نیست که دردش کاهم

خیزران نیست که بر جانش ریزم

وطنم شب به فلق می ساید

تن به خاکستر خاک ابدی

قامتش سرخ به آتشکده اهریمن

پیکرش بغض ز فرمان سکون

 

وطنم سرد ز سرما زدن بوسه

وطنم بهت به ابهام خدا با شیطان

روضه مرگ بجای رضوان

وطنم جنگ تشرف بر خواب

وحشت قافله بان از پایان

وطنم اوج سقوط پرواز

حسرت باز به فوج کرکس

وطنم سجاده عرفان ریا

حج تسبیح به گرداب گناه

وطنم غل و زنجیر هوس بر هرکس

غسل تعمید به ریحان جفا

 

وطنم پُرزپَرپَر شدن آلاله

پُر ز پژواک پَر پروانه

وطنم زورق زنبق از هم پاره

جای نمدار نِمو ناله

وطنم سوسو زدن سوزنبان

وسط پیچ قطاری سوزان

 

سمت ایوان حیای باران ، وطنم از شرم امید نمایان شده باز

لک زده از سیل باد، پرشده از جنس تصمیم

شاید از شعر تبعید، شاید ازسِحر تکفیر

شاید از شب که گذشتیم به صبحی بزنیم

شاید از داغ زمستان که رهیدیم به دریا برسیم

شاید از زخم سیاهی که رستیم به فردا برسیم

شاید از طعم حضیضی که هرگز نچشیدیم براهی برسیم